Obrazy

Opis obrazu Rembrandta „Powrót syna marnotrawnego”

Opis obrazu Rembrandta „Powrót syna marnotrawnego”



We are searching data for your request:

Forums and discussions:
Manuals and reference books:
Data from registers:
Wait the end of the search in all databases.
Upon completion, a link will appear to access the found materials.

Powstały w latach 1668-69 obraz wielkiego artysty Rembrandta Harmenszoon Van Rijna „Powrót syna marnotrawnego” oparty jest na biblijnej historii Syna marnotrawnego z Ewangelii Łukasza i jest ucieleśnieniem zasad duchowych i cielesnych, boskich, niebiańskich i ziemskich.

Obraz ten był wynikiem wątpliwości i rozdzierających uczuć i doświadczeń dojrzałego autora. Opłakuje utraconą młodość i żałuje niemożności zmiany obecnych dni. Wielu historyków sztuki i teologów interpretowało obraz na zdjęciu z punktu widzenia ucieleśnienia ziemskich namiętności i boskiej zasady.

Niektórzy badacze uważają, że na zdjęciu artysta przedstawiał się w różnych postaciach, na różnych etapach duchowego odrodzenia. Z jednej strony mistrz przedstawia się jako syn marnotrawny, żałujący za własne grzechy przed swoim ziemskim ojcem i Bogiem, który jest przedstawiany jako starzec. Z drugiej - jest to najstarszy syn, w którym wcielone jest sumienie. Oto najmłodszy syn jako symbol wyrzutu za grzechy młodości. Stary ojciec zabiera syna marnotrawnego, pomimo swoich błędów i błędów w życiu, wybacza mu i żałuje.

Warto jednak zauważyć, że artysta nie był zbyt pobożny. Raczej myślał o tym, co ziemskie, i posiadał psychologię prostej osoby, która charakteryzuje się ziemskimi namiętnościami, lękami i doświadczeniami. Dlatego możemy powiedzieć, że „powrót syna marnotrawnego” jest ilustracją tego, jak u jednej osoby pod koniec życia dochodzi do zjednoczenia wewnętrznego, duchowego i zewnętrznego, z zastrzeżeniem namiętności świata.

W tym przypadku celnik (syn marnotrawny) zawiera ucieleśnienie sfery „diabelskich namiętności”, czyli młodości artysty. Najstarszym synem jest sumienie i moralność oparte na boskich i społecznych zasadach.

Wewnętrzna jaźń Rembrandta jest widoczna na środku obrazu. W pewnym sensie obserwuje, co się wokół niego dzieje. Jednocześnie patrzy nie tylko na bohaterów obrazu, ale także na widza, angażując go w świat doświadczeń.





Zdjęcia z Rosji


Obejrzyj wideo: OBECNOŚĆ - Reportaż Katarzyny Michalak Radio Lublin (Wrzesień 2022).